Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gazale. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gazale. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 9 czerwca 2011

Gazal 911 - "W dzień mojej śmierci" by Ibrahim Gamard

W dzień mojej śmierci, ostatni,
 kiedy zabiorą już trumnę
nie myśl o bólu odejścia, 
utracie świata gdy umrę

Nie płacz nade mną i nie mów 
o tragedii, która się stała
gdyż dajesz tym diabłu możliwość 
oszustwa oraz żałowania ciała

Widząc mój pogrzeb nie lamentuj
 nad rozstaniem i brakiem przyszłości
raczej raduj się mą wolnością 
i smakiem spotkania wieczności

A gdy ciało me do grobu opuszczasz, 
nie myśl, że to pożegnanie
bo grób ten to tylko zasłona, 
co raju uroki osłania

Co dla ciebie upadkiem jest i końcem, 
dla mnie początkiem wzlotu i odbiciem 
tak jak księżyca zachód jest wschodem słońca 
co mroki rozprasza o świcie 

Choć ciało już w ziemi zakopią 
swobodna ma dusza się wznosi
bo grób co więzieniem wygląda
o uwolnienie ducha prosi

Nasiona w ziemi zasiane
jak wątpliwości w tobie
ile z nich życia dać nie mogło?
 i czymże innym jest "człowiek"?

Czy widziałeś kiedyś wiadro
wyciągnięte ze studni bez wody?
po co więc lament nad Józefem (1)
gdy zaznał tylko ochłody

Więc kiedy zamkniesz już usta
po raz ostatni na ziemi
dla radości  krzyków je otworzysz
w miejscu "bez-czasu" przestrzeni



(1) historia Józefa, który przez swą urodę 
został wrzucony do studni na pustyni przez swoich zazdrosnych braci
i pozostawiony w niej na pewną śmierć,
uratowała go niespodziewanie przejeżdżająca karawana. (Koran sura 12)

sobota, 11 grudnia 2010

Gazal 1919 - "oto miłość ..." (Eshq ast bar aseman paridan ...)

Oto miłość: w niebo wznosi, co chwila setki zasłon odsłania;
Po pierwsze pozbawia oddechu, stąpania po ziemi wzbrania;
Ignorując ten świat, pozwala  patrzeć dalej niż wzrok sięga
Rzekłem: „Serce, gratuluję pojawienia w zakochania kręgach,
Patrzenia poza zasięg wzroku, wbiegnięcia w bezdechu aleję;
O serce, czy stąd pochodzi ten oddech? Czy stąd jest to drżenie?”
Ptaku ulotna duszo, mów swym językiem, „znam sekrety twoje”
Serce odrzekło, „Byłem tam już gdy w domu z wody i gliny lepiono uczucie moje”
„Potem z domu tworzenia leciałem by dotrzeć do domu stworzenia"
„Gdy zmysły traciłem ściągnięty zostałem lecz nadal nie znam jej pochodzenia.”





sobota, 2 października 2010

Gazal 2219 - "jestem sługą księżyca..." (Man gholam-e qamaram...)

Jestem sługą księżyca; tylko o nim mów lub milcz.
Chwal jego światłość i słodycz. Prócz tego nie mów nic.

Nie opisuj cierpienia a błogosławieństwa sław tylko.
Jeśli nic o nich nie wiesz, nie szkodzi. Lepiej wtedy zamilknąć.

Zeszłej nocy powitałem szaleństwo. Miłość ujrzała mnie i rzekła:
Ukazałam się, otrzyj łzy i bądź cicho, bym przed tobą nie pierzchła.

O, Miłości - odparłem - czegoś innego się lękam.
Boję się, że ciebie nie ma i na zawsze zamilknę.

Szepnę w ucho ci sekret - rzekła - ty tylko skiń żeś słyszał.
Potwierdź głową, że wiesz już a usta twe niech zawładnie cisza.

Księżyc czysty jak łza serca, co po ścieżkach duszy płynie.
Cóż za radość, drogą pójść tą gdy słowo w ustach milknie.

Spytałem: Serce, czy wiesz czym jest księżyc? Ono kusząc słów użyło:
Nie trzeba ci tego wiedzieć. Lepiej by milczenie w ustach twych utkwiło.

Spytałem: Wygląd człowieka czy anioła ma? Jaka twarz nam się jawi?
Ni jedno ni drugie, inna jest. Lecz lepiej dla ciebie jest - zamilcz.

I rzekłem: Czym więc jest? Ja zmysły stracę, gdy nie dasz mi go poznać.
Ono rzekło: Oszalej więc i zamilcz, by w tym stanie pozostać.

Ty, który w domu iluzji i wyobraźni pozwalasz duszy tkwić,
wstań i opuść to miejsce. Idź i nie mów już nic.

Ja rzekłem: Serce, proszę powiedz mi: Czy Bogu jest to miłe?
Tak. Bóg tego właśnie chce, byś w milczeniu znalazł siłę.